Do broni typowej zaliczamy białą i palną. To zazwyczaj wykorzystywane narzędzia walki, też we współczesnych wojskach. Do broni białej zaliczamy wszelkiego typu przedmioty, jakie nie żądają załadowania pocisków. Za przykład ma prawo posłużyć standardowy miecz, włócznia czy topór. Ich zastosowaniem jest indywidualna walka. Zazwyczaj potrzebuje bliskiego kontaktu z przeciwnikiem.
Ten rodzaj broni został już wyparty przez skuteczniejszą broń palną, która oblega szafki bhp bądź też sejfy gabinetowe. Szermierka stanowi już właściwie dyscyplinę sportową, aniżeli znaczną metodę ataku i walki. Podział broni białej obejmuje pięć grup broni. Pierwsza z nich to najstarsze, prymitywne maczugi. Zaliczamy je do przyrządów obuchowych. W średniowieczu entuzjastycznie korzystano z broni siecznej, inaczej mieczy oraz szabli. Złączeniem wymienionych grup jest topór, wykazujący cechy pośrednie. Noże, sztylety i floret zadają rany kłute. Stąd ich wspólna klasyfikacja do broni kłutej, dla jakiej miejsce znajdzie się w szafy ognioodporne. Pociągającym przykładem narzędzia kłującego, z jednoczesnym następstwem rozcinania, jest halabarda lub pałasz. Stanowią połączenie jednego lub też paru ostrzy, przymocowanych do drewnianego kija.